Onze nieuwe gasten arriveren met een prachtige zonsondergang. De komende dagen zal dit ook de laatste mooie dag zijn. Er wordt opnieuw bakken met sneeuw voorspelt. De volgende ochtend start mistroostig met natte sneeuw. Het uitzicht is verdwenen. Gelukkig gaat de natte sneeuw even later over in droge sneeuw. We gunnen alle wintersportgasten die verse sneeuw, maar dan wel met een stralend blauwe lucht. Helaas de dagen erna valt er alleen maar sneeuw. Gelukkig brengt hun laatste vakantiedag een stralend blauwe lucht. Gelukkig begrijpen onze gasten dat we eigenlijk alles kunnen regelen. Behalve dan het weer. Nu hebben we door de verschillende gebieden rondom ons eigenlijk altijd wel een plek waar het wel goed weer is, maar deze dagen is ook dat niet het geval.
Winter of voorjaar
We hebben tot nu toe een geweldig wintersportseizoen. Veel sneeuw en kou zonder wind. De perfecte condities voor de wintersport. De komende weken is het bij ons op 700 meter hoogte voorjaar. Op 10 minuten rijden zit je op 1000 meter in de winter. De pistes blijven de komende maand zeker nog wel open. En wij zorgen er weer voor dat de tuin weer klaar is voor het nieuwe seizoen. De bomen bij de boomkwekerij zijn besteld. De bosdag met de buurman is gepland dus laat het voorjaar maar komen. Of zoals nu blijven en dat kan want de komende week zie ik alleen maar een strakblauwe lucht met stralende zon. En dus gaan we met het houten terras onder de Hottub aan de slag. Mocht je nog een break willen? Dan gooien we gewoon onze planning om en zorgen we dat jij het voorjaar en de winter kunt combineren. Terug naar de Slowaakse gasten. Bij het afscheid geven ze aan dat ze hebben genoten en dus hebben we ons voor niets zorgen gemaakt. Nadat ze vertrokken zijn zorgen we er weer voor dat de woning schoon gemaakt wordt voor de volgende gasten.
Als locals kennen wij de mooiste plekken
In december aan het begin van het wintersportseizoen kregen we een telefoontje van deze gast. Zijn zoon had een prachtig meer op Instagram gezien. Het lag in Polen. En daar wilden ze samen heen. We vroegen door en kwamen er al snel achter welk meer ze bedoelden. Inmiddels hebben we wat ervaring en het is niet de eerste keer dat dit meer voorbij komt. Wat ze er echter niet bij vertellen dat de weg erna toe saai is en over een verharde weg gaat. En dat 8 kilometer heen en 8 km terug. Dat je in optocht met vele andere toeristen loopt. Het is een mooi meer, maar gelukkig hebben we in de bergen veel meer van deze meren. Zoals zo vaak mailen en bellen we wat heen en weer en hebben daarna de planning voor het laatste weekend van februari rond.
De ontmoeting
Op vrijdag arriveren ze. Waar het in het begin van de week nog dik winter was zitten we nu in het voorjaar. Op onze Zuidhelling is alle sneeuw weggesmolten. We kijken uit op de Noordhelling en die ligt nog vol met sneeuw. Dit zijn de mooie plaatjes. Onze gasten komen met de rechtstreekse bus vanuit Krakow en in Nowy Targ wachten wij ze op. Snel maken we kennis en dan kan het lange weekend beginnen. Uiteraard starten we met koffie en versgebakken brood op het bovenste terras. Ik kijk opzij en zie ze samen genieten. Ook voor ons wend het uitzicht niet, maar wanneer bezoekers het voor de eerste keer zien zie je de verbazing. Zoveel verschillende bergen en uitzichten dat is overweldigd. Op de foto’s kun je dit niet vastleggen. Nu proberen we dat wel. Deze week kregen we de foto’ s van de schoot met Maciek Malinowski, eerder deze maand, binnen en ja dan zie je absoluut de plek. En toch wanneer je boven samen zit is het anders.
De perfecte dag in de bergen
De volgende ochtend gaat vroeg de wekker. We vertrekken naar de Tatra bergen. Op zoek naar een mooi meer. In deze tijd van het jaar is het altijd checken of de route veilig genoeg is. vorig jaar nog moesten we met gasten besluiten om terug te gaan. Dit geldt zeker voor de laatste 30 minuten naar het meer. Fingers crossed dus. Ondertussen is onze tocht gestart. Al snel moeten we de stijgijzers onder onze schoenen doen. De punten doen uitstekend werk en zorgen voor stabiliteit en veiligheid in de sneeuw en het ijs op ons pad. De gewilde strakblauwe lucht en perfecte sneeuwcondities doen de rest. Gestaag lopen we het stijle pad omhoog. We zorgen voor voldoende rustpauzes. Natuurlijk op de mooiste uitzicht plekken. Wanneer we boven in de vallei aankomen gaan we lunchen. Een heerlijk broodje gezond met winterthee is op deze plek een waar feestmaal.
Gaat het ons lukken om bij het meer te komen?
En dan komen we bij het kritieke punt van de route. Al snel zien we de perfecte condities. Door de lage temperaturen in de nacht is de sneeuw nog hard en het pad naar het meer breed. En dus kunnen we tot het meer lopen. Kan de zoon zelfs over het meer lopen en is de glimlach op onze gezichten compleet. Missie voltooid! Na meer dan 100 foto’s lopen we terug. En zoals altijd worden we stiller. Na zoveel moois is het laatste stuk pittig. Door het stilte pad naar beneden voelen we allemaal onze knieën en heupen. Wanneer we beneden zijn slaken we een zucht van opluchting. Wanneer we op de terugweg ook nog beloont worden met een prachtige zonsondergang kunnen we alleen maar tevreden zijn.
