Het hoogseizoen is bijna ten einde nog 1 week en dan zijn de wintervakanties hier ten einde. Zo sta je nog voor het seizoen en zo is het bijna ten einde. Nog 1 week en we kunnen zonder files naar de pistes rijden. Geen overvolle winkels en bezienswaardigheden meer. De vrijheid van de perfecte pistes zonder wachtrijen. Met een heerlijk zonnetje. Wat wil je nog meer? Voor ons is het in deze periode na maanden 7 dagen per week hard werken niet elke ochtend meer om 6 uur opstaan En we weten nu al dat we er met heimwee naar terug kijken. Al die mensen met hun eigen verhalen. De wereld die keer op keer naar je toekomt. We houden van mensen en dat dit onze gasten zijn is misschien dubbel zo leuk.
Die ene gast die we niet begrijpen
Vaak wordt er ons gevraagd of het dan alleen maar leuk is? Nee natuurlijk is het niet altijd leuk. Vorige week hadden we gasten met een energie die we niet konden plaatsen. Geen gesprekken en het gevoel dat we niet in hun buurt moesten komen.Wat dit met ons doet? Het geeft ons het gevoel dat we ons afvragen wat hebben zij nodig? Wat kunnen we anders doen. Zeker wanneer we op de vertrekdag merken dat ze zonder afscheid te nemen zijn vertrokken. Voor hen misschien heel normaal en dat hebben we ook te respecteren. Voor ons een unheimisch en onzeker gevoel. Hebben we iets niet goed gedaan. Altijd weer die duivelse onzekerheid. Even later gaat de telefoon en zie ik de beoordeling binnenkomen. Opnieuw een 10 met een prachtige recensie. In het gastenboek vinden we een mooie tekening met een dankwoord. Niet elke gast heeft ons in zijn nabijheid nodig. Dit is aanvoelen en gelukkig hebben we gedaan wat we dachten dat ze nodig hadden.
Een welness weekend in de sneeuw
Zo bewegen we tussen de gasten door. Net namen we afscheid van een liefdespaar. Hij had zijn vriendin een verlaat Valentijnsweekend gegeven. De Hottub en de sauna maakten overuren. De woning was door alle rozen veranderd in een liefdesparadijs. En wij? Wij brachten in de ochtend een liefdesontbijt en zorgden dat alles op tijd op temperatuur was. Juist deze afwisseling in gasten geeft ons plezier en het gevoel dat we iets kunnen bijdragen. Het winterseizoen is hier nog niet afgelopen, maar we kijken ook uit naar het prachtige voorjaar. De komende weken worden waarschijnlijk iets rustiger met gasten. Het geeft Eke tijd om volop met het terras onder de Hottub aan de slag te gaan. Een nieuwe groentetuin aan te leggen en natuurlijk bloemperken.
De jaarlijkse traditie en het uitkijken naar de nieuwe gasten
Daarnaast staat er natuurlijk weer een dag bomen halen met de buurman op het programma. Een jaarlijkse traditie waarin we samen naar zijn familiebos trekken om daar jonge bomen te eruit te spitten. Dit combineren we dan met bomen van een boomkweker uit onze regio. Dit is ook altijd de tijd dat de volgende vakanties geboekt gaan worden. En eerlijk voor ons ook na 3 jaar nog een spannende tijd. Gaat er geboekt worden? Welke vragen komen er binnen? Wat hebben we allemaal te bieden? Om met dit laatste te beginnen. Daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. We liggen in de driehoek Krakau, Auschwitz en Zakopane. Hier begint vaak ook de eerste vraag van onze gasten. Wat we dan verder nog te bieden hebben? Of je nu van wandelen, Fietsen, watersporten, bergen, rivieren, meren of stadjes houdt. Dat is precies wat onze regio allemaal heeft. Het is niet alleen de plekken wat iedereen tenminste 1 keer gezien wil hebben. Het is ook ontspannen van de overweldigende omgeving.
Na 20 jaar komen we weer op een plek die we zo goed kenden
Terug naar de dag van vandaag. Van een liefdesweekend gaan we naar een familieweek. En dus bouwen we de woning weer om. Komen er meer stoelen te staan. Zetten we de kinderstoel en het babybedje in elkaar en maken we natuurlijk de woning weer schoon voor de nieuwe gasten. Dit is ook de tijd dat er weer meer ruimte voor ontmoetingen met vrienden is. Afgelopen week gingen we bij het winterzwemmen in Krakau kijken. Een Limburg Poolse kennis deed mee. Zo ontzettend knap respect! We kwamen op een plek tussen de rotsen. De plek die ik nog kende van de tijd (ruim 20 jaar geleden) dat mijn broertje daar vlakbij woonde. We liepen dan via die magische plek naar de stad. Nu kom ik er terug en is het een recreatieparadijs met verschillende zwembaden en natuurlijk water tussen de rotsen geworden. Zijn er wandelpaden tussen de rotsen aangelegd. Mis ik de “oude” plek. Nee dit is met zoveel liefde gedaan en ik weet dat dit in de zomer een gewilde plek voor de bewoners van Krakau is. Na een heerlijke maaltijd rijden we weer terug naar huis.
Oude Goudse brokkelkaas en de verbinding van muziek
Wat is het fijn dat je in het moment kunt zitten en de kansen kunt pakken om elkaar te ontmoeten. Gisteravond was ook zo’n moment. Vrienden uit Krakau logeerden in de woning van onze buurman. Het perfecte moment voor een gezellige avond. En dat werd het. Ze hadden een tas vol prachtige kazen meegenomen (inclusief overjarige Goudse brokkelkaas) samen met het andere eten en natuurlijk drinken werd het een avond vol energie. We luisterden naar elkaars muziek en vertaalden de teksten die erbij hoorden. Hadden het over de verschillen tussen Polen en Nederland, maar ook over het leven. Wat hebben we nodig en wat geeft energie. De belangrijkste levensvragen die eigenlijk iedereen heeft. Uit welk land of regio je ook afkomstig bent. Energie is de basis en die voelen we keer op keer en uitzonderingen bevestigen de regel dus die ene keer kijken we wat zegt het over ons.
