Na een lange nacht slapen word ik wakker. Zoals altijd trek ik de gordijnen open en kruip nog heel even in mijn warme bed. Vandaag is het anders. We hebben een paar dagen geen gasten en dus kunnen we nog heel even in bed genieten van de woeste sneeuwstorm die vandaag aan ons voorbij trekt. De stilte van de witte wereld om ons heen maakt mij gelukkig. Alles is zo puur alleen wij en de natuur. Dan kun je toch niet in bed blijven liggen? De afgelopen week was pittig. Een verkoudheid velde mij, maar de gasten zorgden ervoor dat ik niet rustig aan kon doen. Gelukkig hebben ze hier uitstekende producten om op zo’n moment door te kunnen gaan. Tegelijkertijd was dit ook de situatie hoe we voor Corona met een verkoudheid om gingen. En dus starten de ochtenden deze week zoals altijd. Wel met desinfectie zeep naast mij. Eke brengt het eten en voor de rest gaat het gewoon door.
Sneeuwschuiven en winterpret
Na het maken van het ontbijt zorgen we ervoor dat de sneeuw van de nacht ervoor weer weg geschoven wordt. De auto’s sneeuwvrij gemaakt worden. Ja ook bovenop want wanneer sneeuw in ijs verandert kan dit tijdens het rijden gevaarlijke situaties opleveren. Natuurlijk maken we ook de auto van de gasten schoon. Zo kunnen ze na het ontbijt direct richting de pistes. Deze week hebben we een jong gezin. De vader wil zijn zoon skieen leren en de moeder blijft bij de kleine baby thuis. Zij is herstellende van de bevalling. Voor het skieen zie ik de zoon ravotten in de sneeuw. Een sneeuwpop maken gaat helaas niet. De sneeuw is bij min 15 te droog hiervoor. Met veel geduld lukt het ons wel een mooi slee pad te maken. En dus zien en horen we hem genieten.
De katten de winterkou
Een ongewone keuze
Elke avond zorgen we voor het eten van onze gasten. Hierdoor hebben zij er geen drukte van en eten ze een gezonde maaltijd. We zorgen voor een mix van Hollandse en Poolse gerechten. Dit valt bij de gasten erg in de smaak. Tussendoor hebben we samen gesprekken. Ik zeg het zo vaak en ook deze weken is het weer het geval. Elke gast heeft zijn eigen levensverhaal. Dit gezin koos ervoor om een andere weg te gaan. Ze kozen voor de kerk, maar niet de Katholieke kerk die in Polen groot en veel aanwezig is. Hij koos ervoor om dominee te worden op een plek die tot begin jaren 90 niet op de kaarten van Polen te vinden was. Een Russische militaire basis die verdween met het einde van het communisme. De basis vulde zich met “gewone” mensen vol verhalen. Opnieuw een wereld op zich. Samen met zijn vrouw bouwde hij daar een community. Vertrok voor bijbelstudie naar Zweden en Amerika. Verhuisde een paar jaar geleden naar het midden van Polen. Niet het pad van iedereen kiezen, maar geloven in je eigen pad.
Een plek waar iedereen zichzelf kan zijn
Eke en ik geloven niet in de kerk, maar wel in het goede voor de natuur en de mensen proberen te doen. Opnieuw gaf dit zoals zo vaak interessante gesprekken. Hoe kijken onze gasten naar de wereld en hoe kijken wij naar de wereld. Beide hebben we een passie en drive en daar vinden we elkaar dan ook in. Ooit wilden Eke en ik een plek creeren waar iedereen welkom is. Waar iedereen zichżelf kan zijn. Steeds vaker merken we dat dit lukt. We krijgen gasten ieder met hun eigen wensen en gewoonten, maar ook in alle soorten en kleuren. Juist dit maakt onze plek uniek. Wij willen ruimte en liefde voor iedereen. Je kunt anders zijn. Niet hetzelfde geloven, maar met respect en ruimte is er voor iedereen een plek. Het levert juist die gesprekken op die je nodig hebt om ook zelf te kunnen groeien in je kijk op de wereld en mensen. Dit maakt ons in elke ontmoeting zelf ook rijker.
Reizen maakt je rijker
Tot een aantal jaren geleden reisden we veel. In de afgelopen jaren lukte dit niet omdat we druk bezig waren en zijn met het bouwen en opbouwen van onze plek. Door te reizen zie je andere culturen. Heb je ontmoetingen en zorgen voor nieuwe inzichten en smaken. Dit jaar is er ook voor ons weer ruimte om een reis gaan maken. Welk land in het Oosten van Europa moeten we zeker gaan bezoeken en natuurlijk waarom? Wat heeft het jouw van inzichten gegeven? Terug naar onze gasten. De laatste avond hebben we een “Kullig” geregeld. Dit is een arrensleetocht door de bergen met afsluitend een vuur waar worstjes gebakken kunnen worden. Een heerlijke afsluiting, maar tijdens de laatste maaltijd samen moeten we ook van deze gasten weer afscheid nemen. Het was een geweldige week vol sneeuwpret, maar ook inspirerende levensverhalen.
