Al slingerend rijden we door de bergen. Een prachtige tocht van ruim 2 uur over nog geen 100 kilometer. Het is het dubbel en dwars waard. We komen aan bij het prachtige berkenbos van Maciek onze buurman. Vandaag is weer ons jaarlijkse boomplantdag, maar eerst moesten we deze uit de grond scheppen. Alledrie hebben we een smile van oor tot oor. Dit is toch geluk? Bomen die anders gerooid zouden worden krijgen in onze tuin een prachtige nieuwe plek. Natuurlijk sluiten we de dag af met een picknick in het veld. Dit zijn de kleine geluksmomenten in de natuur waar we allemaal zo van genieten. We rijden weer terug naar huis en zijn net op tijd om ze een mooie plek te geven. Moe maar tevreden gaan we daarna eten.
Feest vieren op een mooie plek
De volgende dag staan onze gasten alweer vroeg voor de deur. In de ochtend heeft Eke de Hottub al warm gemaakt. De dames hebben een uitje zonder kinderen gepland. Even genieten van de rust en geen mamma zijn. Dat gaat natuurlijk uitstekend op onze plek met alle Welness faciliteiten om je heen. En mocht dat nog niet genoeg zijn. Onze regio staat ook bekend om de prachtige Thermen, maar meestal kiezen onze gasten ervoor om daarvoor niet te gaan reizen. Na de dames komt er een vriendengroep om te vieren dat een van hen 30 jaar geworden is. Nu hoor ik jullie denken “dat zijn vast party’s”. Niets is minder waar. Ze kiezen juist voor een rustige plek om gezellig samen te eten en te drinken. Geen muziek en party, maar samen uitgebreid koken.
Na 15 jaar gaan we weer reizen!
Na deze dagen hebben we even geen gasten, maar gaan we zelf een paar dagen op pad. We zijn uitgenodigd om de regio van Katowice met zijn mijnen te ontdekken. Op een netwerkbijeenkomst raakte ik in gesprek met een lokale gids. En zo kan het dat we die zondagochtend door hem en zijn vrouw opgewacht worden. We rijden samen verder naar de eerste stop. En zo ontdekken we gedurende de dag de mooiste verborgen plekken. Door de mijnbouw die in de regio van Silezie al midden 1700 begon ontstond er keer op keer behoefte aan woningen voor de arbeiders. Dit zie je overal in de regio terug. De eigenaar zie je terug in al die verschillende architecturen van de wijken. Soms een paar huizen en af en toe een hele wijk.
Nikiszowiec en Giszowiec
Prachtige voorbeelden zijn de plaatsen Nikiszowiec en Giszowiec. In een unieke stijl werden huizen voor de arbeiders gebouwd. Tuinieren en het verbouwen van eigen groente was een belangrijk onderdeel van de community. Natuurlijk waren er verschillen in grote van de huizen afhankelijk van wat je taak in de mijnen was, maar allemaal in dezelfde architectuur. We rijden verder en zien de invloed van de tijd waar deze regio van Polen toe behoorde. De tijden dat deze regio tot Duitsland behoorde zie je het scherpste terug op de grens die er toen liep. De architecten probeerden elkaar met de mooiste en beste gebouwen af te troeven. En eerlijk dat levert wel prachtige architectuur op.
Grauwe gebouwen worden parels van rijkdom
Midden jaren 1900 ging het explosief met de mijnbouw. En werden er megaflats gebouwd om alle medewerkers te kunnen bergen. En eerlijk juist dat is niet de mooiste architectuur want in die tijd hadden de Russen niet veel keuze in gebouwen. Wel waren ze voor die tijd modern met goede verwarming en stromend water. Het zwarte goud was een belangrijk exportproduct. In de communistische tijd leverde dit ontzettend veel dollars op die niet alleen voor de regio van Silezie gebruikt werden. Begin jaren 90 bezocht ik voor de eerste keer Polen. Ik herinner mij de kolenlucht, maar ook dat de zwarte fijnstof die je overal op straat terug vond. De zware Kolen en metaal industrie leverde dan wel geld op, maar betekende voor de inwoners ook veel vervuiling. Wanneer we later door Katowice, op weg naar ons huis in de bergen reden was dat ook de herinnering die bleef hangen. Hoe anders is het dit weekend. We genieten van de schoonheid van deze plek.
Park Slaski
We lopen verder door de stad en komen uit bij het grote park (vergelijkbaar met Central Park in New York). De medewerkers moesten natuurlijk ook in hun vrije tijd vermaakt worden en dat gebeurde daar. Compleet met dierentuin, kabelbanen, prachtige waterpartijen, een zwembad, restaurantjes en mooie aangelegde tuinen. Mocht je de regio bezoeken dan mag je dat zeker niet missen. Na een gezamenlijke maaltijd trekken we ons terug op onze eigen plek. Ons hoofd zit vol. Wat een schoonheid hebben we vandaag gezien en dan moet de volgende dag nog komen.
Een indrukwekkend bezoek aan Sztolnia Krolowa Luize mijn
De volgende ochtend staat onze geweldige gids al vroeg voor het appartement. We rijden naar Zabrze om daar de Sztolnia Krolowa Luize mijn te bezoeken. Daar aangekomen vallen we van de ene in de andere verbazing. We krijgen een privetour met vaartocht door de oude mijn die helemaal gerenoveerd is om het verhaal van deze regio en de rijkdom van de mijnen te vertellen. En dat lukt adembenemend is de vaartocht en daarna wandeling door de mijnen. De kleuren van de muren, maar ook het besef dat dit allemaal met mensenhanden gebouwd is. Ademloos kijken we om ons heen en kunnen alleen maar denken hoe we dit met onze gasten en bezoekers van Polen kunnen gaan delen. Daarna gaan we door naar de nog werkende mijnen.
Onze ogen zijn geopend
Wanneer we daarna terug naar Katowice rijden kijken we met andere ogen naar de omgeving. Overal zien we de historie terug. In de kleine meren, kanalen, de huizen, maar ook het besef dat de mijnen onder de steden door lopen en we overal de schachten kunnen zien. Wanneer we de dag samen met een heerlijke maaltijd afsluiten zijn we stil. Allemaal in onze eigen gedachten. Want wat willen we delen met de wereld? De komende weken gaan we daar samen met onze gidsen over nadenken. We hebben in elk geval een missie erbij gekregen. De rijke en soms ook ingewikkelde historie van deze regio delen. Wordt vervolgd.
