Maandagochtend hebben we een afspraak met een journaliste van de Tygodnik. Een aantal jaren geleden hebben we het interview via de app en mail gedaan. Nu kunnen we het live doen en hoe. Wanneer ik terug van de fysio kom zie ik Eke al met de journaliste aan de picknicktafel zitten. De tafel hebben we in het weekend verplaatst zodat we nog een mooier uitzicht over de bergen hebben. Ik loop een paar meter naar boven. Wat vind ik dit spannend. Ons eerste interview in het Pools. Gaat ons dat lukken? Hebben we het voldoende voorbereid? Gaat ze de vragen stellen die wij denken dat ze gaat stellen? Daar hebben we de woordjes bij gezocht. Wat wanneer ze allemaal andere vragen gaat stellen? Duizend en een vragen die natuurlijk allemaal met onze onzekerheid te maken hebben.
De verpakking om het juiste woord heen
We kunnen we ons al redelijk in de Poolse taal redden, maar net als in de Nederlandse taal blijft het lastig om emoties en gevoel in je antwoorden te leggen. Je bent nog vaak zo aan het zoeken naar het juiste woord dat je de verpakking bijna vergeet. Gelukkig hebben we een stralend blauwe lucht. Is het gras prachtig groen en beginnen de eerste bloemen te bloeien. Een filmploeg omschreef het vorig jaar als het decor van de Sound of Music. De vragen zijn zoals we gehoopt hadden en eerlijk wanneer we een vraag niet begrepen was googletranslate onze grote vriend.
Onze nieuwe plannen kunnen we eindelijk gaan delen
Tussendoor vertellen we haar over onze nieuwe plannen en nu de grond ons eigendom is lijken alle puzzelstukjes op zijn plek te vallen. Hier wil je gewoon zitten en juist de ruimte maakt dan je je vrij voelt. Wanneer we haar over onze plannen vertellen krijgen we de bevestiging. Ja dit is wat er nodig is. Het blijft een geweldig proces. Wanneer je stilstaat ga je bewegen. Zo ook deze keer. We spreken af dat ze ons het interview mailt. Wij kunnen het dan nog aanvullen. En het natuurlijk met jullie Poolse lerares bespreken. Zo fijn wanneer er met je meegedacht wordt. We doen nog even de laatste klussen. Dan staan de gasten alweer voor de deur en hebben ze na een lange en indrukkende weg in Auschwitz zin in avondeten. Bijpraten over hoe het was doen we de volgende ochtend wel.
Een wandeltocht door de Tatra
Dan staat er een tocht naar de Tatra en Zakopane op het programma. De volgende ochtend vertrekken we op tijd. Het is geen weekend dus we hoeven niet voor dag en dauw op pad. Door de bergen met natuurlijk prachtige uitzichten rijden we naar de parkeerplek. En eerlijk ook wij genieten nog elke keer van deze uitzichten. Hoe vaak we deze weg ook gereden hebben. Het blijft bijzonder om in deze omgeving te mogen wonen en werken. Tijdens de autorit zie ik een grote glimlach op de gezichten van onze gasten. Mensen blij maken is het mooiste wat er is. We stappen uit en lopen het pad naar boven. Een wandeling van 45 minuten heen en 45 min terug. Met deze uitzichten vliegt de tijd voorbij. Stap voor stap komen we dichter bij de plek waar we willen gaan lunchen. Op deze plek is er geen restaurant, maar we hebben onze eigen broodjes, thee en koffie mee.
Genieten van een geweldig uitzicht over de bergen
Wanneer we boven zijn spreken de gezichten van onze gasten boekdelen. We zien ze genieten van deze magische plek. Even kijken Eke en ik elkaar aan. Dit is waar we het voor doen. Onze gasten het echte Polen in zijn schoonheid te laten zien. De picknicktafels staan her en der op het plateau. Allemaal met een geweldig uitzicht. Natuurlijk zoeken we de tafel met het mooiste uitzicht en dus moeten we nog een keer verplaatsen. Alles voor het grootste genieten. We lopen nog even verder en vinden daar nog een mooie traditionele houten verrassing. Zo dicht bij huis en zo bijzonder. Tevreden lopen we weer naar beneden.
Chocoladetaart en het volgen van de bouw
We gaan verder naar Zakopane. Natuurlijk om bij skieschans te kijken, maar ook om te kijken hoever ze met de nieuwe overdekte ijsbaan zijn. Het schiet op. Het geraamte staat dus volgend seizoen kunnen we ook hier binnen op 900 meter hoogte schaatsen. We lopen terug naar de auto en gaan dan verder richting het centrum onze kilometers hebben we vanmorgen in de bergen al gemaakt. We lopen door de hoofdstraat Krupowki. Ja insiders weten dat we hier in verband met de drukte bijna nooit komen. Nu wel en eerlijk het valt mee met de drukte. Dan is het eindelijk tijd voor koffie. Natuurlijk met iets lekkers erbij. Oef bij de bakkers in Polen is dat gebak verrukkelijk en de keuze is reuze dus welke gaan we kiezen. Onze gasten gaan voor de traditionele Gofry en Eke en ik kiezen voor de chocoladetaart. Hoe lekker kun je gebak maken.
Lange dagen en genieten
Beide is verrukkelijk en voldaan rijden we naar huis terug. Wat een prachtige dag. Natuurljk zijn dit lange dagen want voor het ontbijt moet je vroeg op en wanneer je ook het avondeten serveert zijn het lange dagen, maar wat is het genieten om dit samen met en voor de gasten te mogen doen. Na een korte nacht slapen vertrekken we vroeg naar onze bouwer.
De juiste plannen maken doe je met tijd
Nu we de grond in eigendom hebben kunnen we onze plannen uit gaan werken. De overdracht van de grond heeft lang geduurd, maar dat betekent ook dat we in alle seizoenen tijd hebben gehad om over de plannen na te denken. In de afgelopen 10 jaar van bouwen hebben we gemerkt dat je het beste in kleine stukjes kunt denken. De basis van onze plannen staat. Jullie hebben er lang op moeten wachten, maar dan nu toch echt de plannen. We willen wildplukwandelingen voor onze gasten, toeristen en dorpsbewoners gaan organiseren. Er groeien hier zo ontzettend veel wilde bloemen, struiken met vruchten en bessen. Dat is waar Eke en ik keer op keer blij van worden. Eke heeft de plantenkennis en ik heb de kookkennis. Wanneer we dit samen in een ketel stoppen komt er absoluut iets lekkers uit.
Wandelingen met smaak en uiteraard een geweldige plek
Het past perfect bij onze missie: “ de aarde niet meer dan noodzakelijk belasten”. Wanneer je dit dan als basis neemt gaan we het volgende doen. We bouwen een megagroot terras en omdat je hoger zit is het uitzicht nog mooier. Dan hebben we natuurlijk ook een buitenkeuken nodig en voor deze beide stukken zijn we bij de bouwer. Zoals ze ons met de huizen geholpen hebben mogen ze ook dit gaan ontwerpen. Natuurlijk gaan we voor lekkere stoelen en ligbanken zorgen. Daarna ontbreekt er nog maar een ding: Een moestuin met de ingrediënten die we onderweg niet kunnen vinden. En omdat de passie van Eke bloemen is zal er ook zeker een mooie pluktuin aangelegd gaan worden. We zijn benieuwd wat jullie van onze plannen vinden. Laten jullie het ons weten?
