Het is maandag na nog een geweldige dag met onze gasten zijn we weer alleen met onze katten. Dit is altijd even een leeg gevoel. In een paar dagen tijd word je een met de gasten. Wat blijft zijn de prachtige herinneringen. Dit keer ook vastgelegd door de dochter van onze gasten. De camera ging het hele weekend met de gasten en ons mee. Wil je onze wereld door het oog van haar camera zien? Dan kan dat op haar Youtube kanaal: The writing Traveler. Beide hebben we als doel om de hele wereld te laten zien hoe mooi Polen is en waarom wij zoveel van deze regio houden.
Hoeveel mooie momenten kun je in een weekend hebben
Wanneer het weer ons ook nog eens goed gezind is zijn de beelden adembenemend geworden. Wandelen door de Pieniny en langs de rivier de Dunjajec. Strakblauwe lucht en frisgroene blaadjes. Genieten van de vlotten en raften die op de rivier varen. Ontbijten op een prachtige plek in de Hoge Tatra. Het kwam dit weekend allemaal voorbij. Evenals dansen met de brandweer die ons met de fanfare in verband met Pinksteren bezocht en natuurlijk kwam collecteren. De tussendagen zijn voor ons ook altijd het moment om onze plannen verder uit te werken.
Bouwen van een nieuw terras
Met het prachtige zomerse weer was de picknicktafel op het nieuw aangekochte stuk grond favoriet en dus tijd voor actie. We moeten ons huis nog verven, maar dat is werk wat geen lawaai maakt en kunnen we dus ook doen wanneer er gasten zijn. Tijdens ons weekoverleg besluiten we dus de plannen om te gooien. Vorige week vertelde ik al dat we op het stuk grond boven ons een groot terras, groenten en bloementuin en natuurlijk een vuurplek voor koken willen maken. Wanneer we het slim aanpakken kunnen we deze week al een voorlopig terras realiseren. Samen lopen we naar boven. Zoeken tussen het hoge gras met prachtige bloemen de beste plek. En dan is die daar. Wanneer we voor deze plek kiezen kan de picknicktafel blijven staan en kunnen we een 2de zitplek realiseren. Hier kunnen we dan deze zomer al gebruik van maken en de andere plannen verder uitwerken.
Het maken van de juiste invulling kost tijd
Door de jaren heen hebben we geleerd dat je voor de juiste plannen tijd moet nemen en dus is dit de beste keuze. Eke rijdt naar de houtzagerij in het dorp om planken voor het terras te bestellen. We hadden het idee om onze vaste grondwerker voor de graafwerkzaamheden te laten komen. Dit is nu nog te vroeg. We weten nog niet exact waar we de tuinen en vuurplek willen hebben. Dus mogen we zelf met de hand de grond vlak maken. Opnieuw betekent dit een stuk uit de grond hakken. Ik begin en al snel merk ik dat we eindelijk een keer geen rots tegenkomen. Dit gaat een stuk makkelijker en al snel is de basis gelegd. Voor jullie die aan een uurtje werk denken….snel is in dit geval een halve dag. Het stuk grond is stijl en om het waterpas te krijgen moet er aan de achterkant ruim een meter grond weg gehaald worden. Na deze pittige klus is het tijd voor het fundament.
Eke als klusser maakt het perfecte terras
Wat ben ik blij met Eke als klusser. Waar ik van de hoofdlijnen ben is het Eke die uren stap voor stap kan werken totdat er een perfecte basis ligt. Hij is niet bang om het op te bouwen en wanneer het nog niet perfect is weer af te gaan breken. Dit geduld zal ik nooit krijgen. Ik zou al snel gaan kijken hoe ik het met zo weinig mogelijk extra werk nog zou kunnen repareren. Dit maakt ook dat we samen een perfecte team zijn. Eke voor de details en ik voor de snelheid. Tegelijkertijd zijn we ook in deze periode nog zoekende in onze samenwerking. Emigreren doe je samen en al heb je het zo goed voorbereid er komen altijd onverwachte gebeurtenissen op je pad. Door samen tijd voor koffiedrinken en sporten te nemen vinden we ook hier samen onze weg weer in.
Eke op zoek naar vrijwilligerswerk
Waar iedereen zei dat ik mij ging vervelen en vast heel snel een baan zou gaan zoeken is dit niet het geval. Ik vind hier de rust die ik nodig heb. Er komen mega veel uitdagingen op mijn pad en daarin vind ik mijn dagelijkse werk. Voor Eke is dat anders hij mist zijn dagelijkse structuur en daarmee houvast. Dit is de reden dat hij midden deze week naar de gemeente gaat. Hij wil graag vrijwilligerswerk gaan doen. Kleine klusjes voor de plaatselijke bevolking of bijvoorbeeld de tuin bij mensen onderhouden die dit niet zelf meer kunnen doen. Zoals altijd begint hij bij de gemeentesecretaris. Zij vindt het een bijzonder plan. Dit hebben ze nog nooit eerder gehoord, maar ze stuurt hem door naar een andere afdeling die deze mensen in kaart hebben. Een uurtje later komt Eke vol verhalen thuis. Het was een leuk gesprek. Ze hadden dit nog nooit meegemaakt, maar gaan kijken wat hij voor de bevolking kan gaan doen en belangrijker wie zijn hulp nodig heeft.
Een baan voor 2 tot 3 dagen zou ook leuk zijn
Tegelijkertijd heeft Eke het plan om in de buurt te gaan kijken waar hij 2 tot 3 dagen aan het werk kan. Niet vaker want samen hebben we ook een bedrijf te runnen. Veel meer op de rustige momenten zodat de structuur blijft. Ik ben benieuwd wat hij gaat doen. Een ding staat vast het moet in de omgeving zijn want we genieten ook samen van onze momenten hier en dat willen we blijven doen. Uiteindelijk was ons doel om ook meer tijd samen te gaan hebben.
Meedoen met de Peacerun
Zaterdagmiddag doen we mee aan de Peacerun. Onze gemeente ligt op de grens met Slowakije en de lopers van deze organisatie komen Polen via onze gemeente binnen. Het doel vrede en onderlinge verdraagzaamheid spreekt ons aan. Daarnaast lopen we graag hard. Het mooie van deze run is dat hier de activiteiten en waarden weer samen komen. Die middag melden we ons op het parkeerterrein. Tegenover het stuwmeer en het kasteel. Ja een mooiere plek kun je in onze gemeente bijna niet bedenken. Het visitekaartje waar wij mogen wonen en werken. We helpen mee met het opbouwen van dit visitekaartje. In traditionele klederdrachten staan de vrouwen van de dorpen met hun lokale lekkernijen. Hoe mooi kan een welkom voor de wereldlopers straks zijn. Dan krijgen we een seintje. We lopen samen met de burgemeester en de dorpsgenoten naar de grens. Hier vindt ook de officiele ceremonie met het overhandigen van de vredesfakkel plaats.
Rennen met de Poolse vlag
Samen rennen we naar de plek waar de schoolkinderen de lopers opwachten. Plotseling krijg ik een Poolse vlag in mijn handen gedrukt en wordt ik naar voren geduwd. Ik sta graag in de schaduw, maar daar is nu geen sprake van. Onder het lopen hebben we mooie en bijzondere gesprekken met de vredeslopers. Ze komen uit veel verschillende landen en willen het vredesvuur doorgeven. Dit doen ze met door met deze loop en het vuur door de verschillende landen van de wereld. In deze regio is het door de oorlog in ons buurland actueler dan ooit. Het was een bijzondere week en wat is het gaaf dat we hier ons dorp mochten vertegenwoordigen. Nu verder met de laatste voorbereidingen voordat onze nieuwe gasten gaan komen.
