Wanneer de gasten vertrokken zijn begint het te plenzen. Het water valt in bakken naar beneden. Die avond hoor ik de vogels in de bomen kwetteren. Het lijkt erop dt ze ontzettend veel plezier hebben. Wanneer ik om me heen kijk zie ik felgroene bladeren en ook het gras lijkt omhoog te schieten. Dit is het voorjaar waar ik zoveel van hou. Nooit eerder waren in deze periode in Polen. In de winter hebben we ons vaak afgevraagd hoe het voorjaar in Polen zou zijn. Inmiddels weten we dat dit hetzelfde is als in Nederland. Met die uitzondering dat het winter en voorjaar tegelijkertijd kan zijn. Onze gasten hebben schitterend weer gehad en de dagen die wij nu tussen de andere gasten hebben…..laat de natuur zijn gang maar gaan. Eke gaat aan de slag met binnenklussen en ik besluit op pad te gaan.
Op zoek naar de juiste fietsen
Dit is voor mij he ideale moment om enkele toerisme plekken en dan met name de fietsverhuurplekken te bezoeken. In alle rust kan ik kijken naar het materiaal wat ze hebben staan. In het afgelopen jaar zij er veel nieuwe verhuurbedrijven bij gekomen. Het materiaal wat ze verhuren is uitstekend en voor elk wat wils. Op vele plekken verhuren ze elektrische fietsen. Met de bergen en heuvels hier voor velen geen overbodige luxe. Dan loop ik bij een hotel naar binnen. Er blijkt een congres te zijn en voordat ik het weet ga ik op in de groep. Ik krijg een key koord met een wodkaglas omgehangen. Een ander vult deze voor mij en geeft aan dat ik de inhoud op moet drinken.
Planten houden vast van wodka
Ik ben met de auto en moet nog langs de douane. En dus kijk ik snel om me heen. Dan valt mijn oog op een plant vlakbij het toilet. Waar ik in Nederland de planten in mijn kantoor de restjes koffie voerde kies ik nu voor wodka. Denk dat het niet veel verschil zal gaan maken. Het is beide slecht voor de planten, maar ik ben de inhoud zonder gezichtsverlies kwijt. Achteraf ben ik benieuwd welk congres dit was. Op mijn vragen krijg ik daar geen ander antwoord op dan wil je nog een glaasje wodka? Op een been kan je immers niet lopen.
Over de groene heuvels genieten van het voorjaar
Ik rij door de prachtige Pieniny terug naar huis. Ondanks de plensregen is het bos heerlijk fris en zie ik overal frisgroene blaadjes verschijnen. Wat wonen we hier toch ook geweldig. Besneeuwde toppen, prachtige rotpartijen met frisgroene bomen afgewisseld met knalgroene bergen vol met gele paardenbloemen. Eind van de week krijgen we weer een strakblauw lucht, maar die is nu nog even ver weg. Voordat k het weet ben ik weer thuis. Eke komt me al tegemoet lopen. Al snel heb ik door wat de reden van zijn enthousiasme is. Donderdag hebben we een afspraak bij de notaris.
Het wachten wordt beloont
Na 2 jaar onderhandelen gaat het er dan nu toch echt van komen. We gaan eigenaar van de grond boven ons worden. Samen zijn we even stil. Kijken elkaar aan en slaken dan een diepe zucht. Het gaat ons lukken of toch niet. We vinden het ook superspannend en denken terug aan 10 jaar geleden op een maandag in oktober. Ook toen hadden we voor de overdracht een afspraak bij de notaris. Door de wetgeving dat een buitenlander geen landbouwgrond kan kopen moest er toen ter plekke een constructie met erfpacht bedacht worden. 8 lange uren later we in een kamer te wachten. Op de tafel alleen een schaaltje chocolade en de koffie was allang op. Uiteindelijk lukte het, maar die intensieve dag staat in ons geheugen gegrift. Nog 2 dagen wachten en dan is daar het moment. Ondertussen dromen we van de plek met dat geweldige uitzicht waar we nu zo dichtbij zijn.
Het ontwerpen toegangsbord
En dus is het tijd voor afleiding. We gaan een toegangs-en reclamebord laten maken. Een logo hebben we al en dus hoeven we alleen nog maar het ontwerp en de kleuren uit te gaan werken. Dit gaat helemaal goed komen. Het bedrijf weet onze wensen om te zetten in een prachtige uitwerking. Dan is het bestellen en wachten totdat het klaar is. Donderdag rijden we naar Nowy Targ.
Met een stapel bankbiljetten naar de notaris
Voordat we bij de notaris aanschuiven moeten we eerst het geld nog contant bij de bank halen. Het blijft voor ons gek en bijzonder dat dit in Polen gebruikelijk is. De kassier van de bank vind het blijkbaar ook heel normaal en telt rustig alle biljetten uit. Eke en ik kijken elkaar aan en doen de rugzak open om de stapeltjes met bankbiljetten in te doen. Bij een restaurantje drinken we nog even koffie en dan is het tijd om te gaan. Met een tas vol geld en goede moed lopen we naar de overkant. Daar zit de eigenaar van de grond met zijn vrouw al te wachten. Wanneer ik naar hen kijk zie ik ook de gespannen hoofden. Voor hen is het natuurlijk ook bijzonder. Die buitenlanders die de grond van hen gaan kopen. Dan komt onze vertaler binnenlopen. We zien hem zoeken dan kruizen onze blikken. Even denk ik de schrik in zijn ogen te zien. Toch niet weer dit stel? Ja er zijn in deze regio weinig vertalers die Pools/ Nederlands kunnen. Ook wij herkennen hem nog van de vorige keer. Hij spreekt geen Nederlands, maar Belgisch.
Een rugzak gevuld met geld en brood
Ach ook toen is het goed gekomen en hebben we uiteindelijk de grond na een lange zit kunnen kopen. We vragen hem of hij nu wel brood bij zich heeft. Eerlijk naast het geld zitten er ook broodjes in onze rugzak. Hij zegt nee, maar ik heb wel alle stukken van tevoren gelezen en het gaat goed komen. Dan begint de notaris de stukken voor te lezen en doet onze vertaler zijn werk. Tot onze verbazing gaat het dan razendsnel. We tellen het geld uit en zetten de handtekeningen. Binnen het uur staan we weer buiten met de ondertekende stukken.
Eindelijk kunnen we onze plannen definitief uitwerken
Het is ons gelukt na 2 lange jaren zijn we eigenaar van de prachtige grond boven ons geworden. Nu kunnen we verder met onze plannen en nee ik zeg het nog maar een keer. We gaan geen 3de huis bouwen. Na 10 jaar bouwen vinden we het wel mooi genoeg. Nu is het tijd om te gaan genieten en vooral iets terug te gaan doen voor de community. Inmiddels krijg ik een telefoontje dat onze volgende gasten in aantocht zijn. Opnieuw staan we aan het begin van een week genieten met onze gasten. Het eten staat in de hooideken voor hen klaar en dan kan de vakantie beginnen.
