Al dagen hou ik de weerverwachtingen in de gaten. Vrienden uit Nederland komen vakantie bij ons vieren. Echte winterliefhebbers dus hoe mooi zou het zijn wanneer ze sneeuw zouden kunnen meemaken. En eerlijk eigenlijk heb ik dit bij alle gasten. Wanneer je op vakantie gaat wil je die strakblauwe luchten met de juiste seizoenomstandigheden. Ik kan als een kind zo blij zijn wanneer dit lukt. In de bergen heb je dit niet altijd in de hand, maar eind november begint onder “normale” omstandigheden vaak de winter. De eerste pistes zijn door de kou en sneeuw van de afgelopen weken al open. Door deze kou was het mogelijk om een perfecte eerste kunstsneeuwlaag aan te brengen. Verse sneeuw zorgt dan voor het vervolg, maar natuurlijk wil je dat het overal wit is en niet alleen een witte streep.
Auto, Vliegtuig of de trein?
Steeds vaker zien we dat onze gasten bewuste keuzes voor het milieu maken. Zo hebben al veel gasten met een elektrische auto ons bezocht. De eerste keer was het ook voor ons spannend, maar inmiddels kunnen we alle noodzakelijke informatie geven. We weten dat de rit naar ons toe prima te doen is. Onze vrienden dagen ons uit. Zij willen binnen Europa niet het vliegtuig (wat vanuit Nederland) een paar keer per dag vanaf Schiphol of Eindhoven vertrekt. Ze kiezen niet voor hun elektrische auto, maar voor de trein. Wij hebben daar nog geen ervaring mee en zijn net als velen benieuwd naar de ervaring. Op donderdagmorgen zijn ze vertrokken en ze hebben pech. Het stormt en er is een boom op het spoor gevallen. Dit betekent dat ze een andere trein moeten pakken. Wanneer je te maken hebt met verschillende aansluitingen is dat even puzzelen.
Eindelijk kunnen we elkaar weer in de armen sluiten.
Gedurende de dag houden we contact en met een flinke vertraging komen ze in Krakow aan. Ik ben opgelucht wanneer ik een bericht van ze ontvang. De volgende dag wacht hen nog 1 etappe. De snelle bus van Krakow naar Nowy Targ die een paar keer per uur richting ons gaat. Omdat we toch boodschappen moeten doen hebben we op het station afgesproken. De vriendschap van mijn vriend en mij gaat al ruim 30 jaar terug. Samen maakten we vele tripjes totdat we onze mannen ontmoeten. De vriendschap bleef en van tijd tot tijd spraken we met zijn 4en af. Ruim 2 jaar geleden zagen we elkaar op ons afscheidsfeest voor het laatst. We kunnen dan ook niet wachten om elkaar weer in de armen te sluiten. Dan zien we de bus de rotonde oprijden en ja hoor daar zitten ze. Snel rennen we naar het perron (half glijdend) want inmiddels is het begonnen met sneeuwen. We vliegen elkaar in de armen en kunnen het niet geloven dat we elkaar nu echt weer zien en vooral kunnen voelen.
Sneeuw maakt de kerstkaart compleet
Snel rijden we samen naar huis en onze monden staan niet stil. We drinken koffie met iets lekkers. En na een paar uur besluiten we nog even samen een wandeling door de sneeuw te maken. Het is erg mistig, maar er ligt sneeuw en we hebben elkaar. Daarna samen eten en dan heerlijk slapen zodat we morgen uitgerust aan de dag kunnen beginnen. De volgende ochtend rijden we door een kerstkaart naar Zakopane. Dit zijn de momenten dat we heel erg trots zijn. Want wat wonen we hier toch geweldig. We parkeren de auto bij vrienden en lopen dan door de bergen en het bos naar een mooie plek. Uiteraard kiezen we voor een mooi houten restaurantje midden in de bergen om onze cafeine aan te vullen.
De ijsbaan van Zakopane ligt zoals het hoort in de sneeuw
Even later lopen we door een dik pak sneeuw naar de ijsbaan in aanbouw. Deze zou al geopend zijn, maar helaas heeft de bouw vertraging op gelopen. Wat is het een prachtige plek voor de ijsbaan. Als echte schaatsers genieten we samen van de locatie en het lukt ons zelfs om even binnen te kijken. We vervolgen onze weg en besluiten niet de stad in te gaan, maar om naar huis te rijden. Morgen willen we een wandeltocht in de bergen maken. De volgende ochtend staan we op. Maken een uitgebreid ontbijt en stappen in de auto.
De perfecte winterwandeling in de bergen
10 minuten later rijden we boven de wolken en zien een strakblauwe lucht met een dik pak sneeuw. Wanneer ik in de spiegel kijk zie ik stralende gezichten. Dit is wat we zo fijn vinden. We parkeren de auto en lopen dan naar een prachtige plek. Onderweg genieten we van de geweldige uitzichten, zon en de sneeuw. Onze monden staan niet stil. De gesprekken gaan als vanzelf. Wat is het heerlijk om weer bij elkaar te zijn. Boven gekomen gaan we aan een picknicktafel zitten en drinken we koffie met gevulde speculaas. Wat zijn wij geluksvogels. Mooier dan dit gaat het niet worden. Het lijkt wel of er niet ruim 2 jaar tussen de laatste ontmoeting heeft gezeten. Wat is het fijn om hen nu live onze plek te kunnen laten zien. De volgende dagen brengen we nog een bezoek aan de piste die op 10 min rijden van ons huis ligt en verkennen we verder de omgeving.
Uitstellen van het afscheid
En dan is het alweer dinsdag. Afscheid nemen blijft lastig en dus rijden we samen naar Krakau om nog een extra dag van elkaar te kunnen genieten. Wat een heerlijke dag. Het is stralend weer. De stad is in kerstsfeer en het is een kado om nog een dag te kunnen kletsen. Na een heerlijk diner is het dan toch echt tijd om afscheid te nemen. We kunnen het nu echt niet langer uitstellen. Samen hebben we na het diner de perfecte treinverbinding voor de volgende dag gevonden. Dit betekent echter wel dat ze om 4 uur moeten vertrekken. We nemen afscheid en hebben afgesproken dat we daarna niet meer achterom gaan kijken. Gelukkig maar want de tranen stromen en ik moet flink slikken.
Waardevolle vriendschap
Wat hebben we het ontzettend fijn gehad en wat zijn deze vriendschappen waardevol. Wij rijden in het donker terug naar huis. Met herinneringen die ze ons niet meer af kunnen nemen. Wanneer ik de volgende ochtend wakker wordt zie ik dat de mannen al een stuk onderweg zijn. Tot nu toe gaat het goed. Gedurende de dag gaan de app over en weer. Natuurlijk delen we de foto’s en genieten we na van de geweldige tijd. Dan precies op tijd komen ze voor de avond thuis aan. Het is zonder vertraging gelukt. Ontspannen genieten van de reis in de trein met een landschap wat je langzaam ziet verdwijnen. Allemaal zijn we een ervaring rijker op naar de volgende keer.
