Dan is daar donderdagavond de eerste sneeuw. Met ons huis zitten we op hoogte en wanneer we de lampen buiten aandoen is het net een sprookje. Grote witte vlokken. Als snel is het hout van het terras bedekt onder een dikke witte donsdeken. Bij de houtkachel genieten Eke en ik van een heerlijk kop koffie. De katten liggen te spinnen in hun mand. Ik kan daarvan genieten. Veel meer hebben wij op zo’n moment niet nodig. Deze weken gebruiken we voor de laatste puntjes op de i in onze vakantiewoning. Daarnaast hebben we er ook voor gekozen om deze periode te gebruiken om te voelen wat we nodig hebben.
Markt
Ik merk dat ik het heerlijk vind om lekker te koken met de producten die ik van de markt haal. Donderdagmorgen zijn we naar de grote jarmarkt in Nowy Targ geweest. Niet heel lang want al die handelaren daar worden we beide onrustig van. Na 30 min hadden we het wel gezien en zijn we naar onze vast marktkraam in de stad gegaan. Nog even langs de plaatselijke slager en de supermarkt in het dorp. Mooie producten vol smaak uit de directe omgeving. Dit is waar we bewust voor kiezen. Witte kool die zoet van smaak is. Een stukje vers gerookt spek erbij. De kruiden zitten er nog omheen.
Sneeuwdag
Vrijdag is het een echte sneeuwdag. Dikke vlokken vallen uit de lucht. Het doet me denken aan vroeger. Glijbanen maken en sneeuwballen gooien met de buurkinderen. Nu hebben we afgesproken dat we aan het einde van de dag gaan eten bij de kierownik. Hij woont een half uur verderop in de bergen en gaat ons “placki ziemniaczane” leren maken. Al jarenlang maak ik deze vanuit mijn gevoel, maar hoe leuk is het dat we in zijn keuken uitgenodigd zijn. Voor het zover is moeten we nog door de dikke pakken sneeuw in de bergen rijden. Niet echt makkelijk en natuurlijk zijn wij dit als “Hollanders” niet gewend. Toch besluiten we te gaan. Het is het begin van de winter en we zijn nu Polen. Nederlanders zouden een weeralarm afkondigen, maar wij schuiven de sneeuw van de oprit en gaan samen op pad. Het is door de bergen stapvoets rijden. Hier hebben we echt een 4×4 nodig. Ach die gaat er komen.
Samen eten
We komen aan bij de kierownik. Een warme omhelzing volgt. Afgelopen zomer zagen we elkaar voor het laatst en nu is het moment gekomen dat we niet langer samen Engels, maar Pools gaan spreken. De mannen schillen de aardappels en ik speel met de kinderen en hun nieuwe kat. Zo kan ik gelijk de Poolse taal oefenen. Dan komt ook zijn vrouw thuis en al snel zitten we heerlijk samen aan tafel te kletsen. Even later zijn de aardappelpannenkoekjes klaar. Wat Smietanka erbij en smullen maar. De Poolse keuken is simpel en juist daardoor ontzettend lekker.
Terugreis
Met goed gezelschap is het in de kleine keuken goed toeven. We voelen ons thuis en maken ons nog niet druk over de terugreis. Als toetje heb ik cheesecake meegenomen. Wat is het een geweldige avond. Dan is het toch echt tijd om naar huis te rijden. Het weer is slechter geworden en dus doen we er door de Bergen bijna 2 uur over voordat we thuis zijn. De volgende dag maken we een urenlange wandeling door de sneeuw. Dit is het leven waar ik zo van houd. Bewegen en eten gaan uitstekend samen. De winter is begonnen! Sneeuw en zon het is tijd voor de wintersporten. Deze winter gaan onze vrienden ons beter leren skieen want als echte “highlanders moet je die techniek toch wel beheersen.
